பெண்ணின் பெருமை அல்லது வாழ்க்கைத் துணை என்னும் நூலில் பெண்ணியச் சிந்தனைகள் ஆண் , பெண் என்ற இருவரில் உயர்வு தாழ்வு இல்லை . பெண்களுக்கு முதன்மை வழங்கவேண்டும் என்பது அறிவும் அன்பும் வாய்ந்தோர் கருத்து . பெண்களுக்கு இயல்பாக அமைந்துள்ள குணம் , தொண்டு , கடமை முதலியவற்றை நோக்கும் போது முதன்மை பெற்று விளங்குவது நன்கு புலனாகும் . ஆண்களின் பேற்றிற்கும் , வளத்துக்கும் , நலத்துக்கும் , பிற ஆக்கத்திற்கும் நிலைக்களனாயிருப்பது பெண்ணுலகம் என்பது எவரும் அறிந்த ஒன்று . ஆகையால் முதன்மை வழங்கினால் நேரும் இழுக்கென்ன ? நமது நாடும் பெண்மையும் நம் முன்னோர்கள் கல்வியைக் ‘ கலைமகள் ’ என்றும் , திருவைத் ‘ திருமகள் ’ என்றும் , ஞானத்தைப் ‘ பரை ’ என்றும் கொண்டது ஆராயத்தக்கது . நாட்டைப் பலவழிகளிலும் காட்டைக் காக்கும் காட்டுக் கன்னியை ‘ வனதேவதை ’ என்று வாழ்த்துவதும் , பல்லுயிர்களைத் தாங்கும் நாட்டைத் ‘ தாய் நாடு ’ என்றும் வாழ்த்துவதும் எண்ணவேண்டும் . மாணிக்கவாசகரு...
‘அகல
உழுவதிலும் ஆழ உழு’
உழவுத் தொழிலின் முதல்படி நிலத்தை நன்கு
உழுது சமன் செய்த பின்னரே மற்ற வேலைகள்! விதை நடுவது, களை எழுப்பது, நீர் இறைப்பது
எனத் தொடரும். நிலத்தை உழுவதன் முதல்கட்டப் பணி எப்படி இருக்க வேண்டும். ‘அகல உழுவதிலும்’
– இச் சொல்லாட்சியைப் பாருங்கள் – எதையும் இப்படிச் செய்யாதே என்று நேரடியாகப் பட்டென்று
நம்மைப் போல் சொல்லாமல் நயமாக எப்படிச் செய்தால் நலம் என்பதையும் இணைத்துச் சொன்ன பாங்கு
நமது முன்னோர்களின் சான்றாண்மைக்குச் சான்றாகும்.
ஏன் அப்படிச் சொன்னார்கள்? நாம் நீண்ட பரப்பரளவை
மேலோட்டமாக உழுதால் மண்ணில் உள்ள சத்துக்கள் அனைத்தும் நன்றாக, ஒன்றாகக் கலந்திருக்காது.
பயிருக்குத் தேவையான உப்புச் சத்துக்கள் கிடைத்தால் தானே பயிர் நன்கு வளரும். அதிக
நிலத்தை உழுது பெறும் பயனைவிடக் குறைந்த பகுதியை ஆழமாக நன்கு உழுதினால் பெரும் பயன்
விளையும் என்று எவரும் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய மேலோட்டமான கருத்து.
அன்றைய கல்வி
முறை (ஆழ உழுதல்)
ஆனால் இப்பழமொழியின் நுண்பொருள் கல்விக்கு
என்பது நமக்குப் புரிய வேண்டும். இக்கால கல்வி முறையையும், அக்கால குருகுலக் கல்வி
முறையையும் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும். அக்கால கல்வி முறையில் வாய்மொழியாக்க் கற்றுத்
தரப்பட்டது. குரு ஒரு முறை சொல்ல மாணவன் அதை மூன்று முறை திருப்பிச் சொல்ல, ஔவையின்
‘வைத்ததொரு கல்வி மனபழக்கம்’ என்ற கலை கைவரப் பெற்று அறிவும் சுடர் பிரகாசித்தது.
வேதபாடங்கள் மட்டுமல்லாமல் இலக்கிய இலக்கண தர்க்க நூல்கள், எத்தனை ஆயிரம் பாடல்களாக
இருந்தாலும் பிறர் சொல்லிக் கேட்டு, கேள்விச் செல்வமாகப் பெற்று நமக்கு ஏட்டில் எழுதி
வைத்த உயில் இல்லா சொத்துக்கள் தான் நாம் இன்று எடுத்தாலும் இலக்கிய கருவூலங்கள்.
மனப்பழக்கம் மட்டும் அல்ல. அதற்குத் தேவையான
அடிப்படையான ‘ஆழ உழு’ என்னும் முதுமொழிக்கு ஏற்ற கல்விப் பயிற்சி. அந்தந்த வயதில்
கற்க வேண்டிய நூல்களின் தரம், அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டு சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்ததும்,
பால் மணம் மாறா பிஞ்சு வயதிலேயே கல்விக் கூடம் அனுப்பி அதிகச் சுமையை சுமத்தாததும்
தான்!
இன்றைய கல்வி
முறை (அகல உழுதல்)
ஆனால் இன்றைய கல்வி முறை அதிகமான பாடங்கள், பாடநூல்களின் சுமை என கல்வியை அகலமாக
உழுது கொண்டிருப்பதைக் காணலாம்.
அறியாத வயதில் அனைத்துக் கலைகள், பாடங்கள் கற்றுக் கொடுக்க எண்ணிடும் பெற்றோர்.
அந்தந்த வயதில், உடல் மனோ ரீதியான வளர்ச்சிக்கு சற்றும் பொருத்தமில்லாத பாடங்களைத்
திணிக்கும் பள்ளிக் கூடங்களும், அவைகளின் பாடத்திட்டங்களும் சாட்சி. ‘கல்வி’ எனும்
பயிர் ‘அகல உழுவதிலும் ஆழ உழு’ என்பதை மறந்த நிலை. அதனால் ”நேற்று பெய்த மழையில் இன்று
பூத்த காளான்களாய் பள்ளிகள் மட்டும் அல்ல, கோச்சிங் செண்டர்கள். கட்டணமில்லாத காலத்தில்
இருந்த தரம் இன்று காணாமல் போனது.
மூத்தோர் சொல் வார்த்தை அமிர்தம் என்தற்கிணங்க ஆன்றோர் சொன்ன அனுபவ மொழியான
பழமொழியின் கருத்து மிகவும் நுட்பமானது. நமது கல்வித் திட்டம் ‘அகலமாக’ இல்லாமல் சற்று
ஆழமாக இருந்தால் நமது குழந்தைகளின் எதிர்காலம் சிறப்பாக அமையும்.
பார்வை நூல்
1. ஹேமா ராமானுஜம் – பழமொழி கட்டுரைகள், பாவை பப்ளிகேஷன்ஸ், சென்னை,2005.
Comments
Post a Comment