அமெரிக்கா (கொலம்பஸ்) சென்ற அனுபவங்கள்
இந்த ஆண்டும் ஏப்ரல், மே மாத விடுமுறையில் என் மகள்
குடும்பம் அமெரிக்காவில் கொலம்பஸில் இருப்பதால் அவர்களைக் காண ஏப்ரல் 29 ந்தேதி செல்ல
திட்டமிட்டேன். இந்த முறையும் அமெரிக்கா (கொலம்பஸ்)
சென்ற அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகின்றேன். நான் சிங்கப்பூர், மலேசியா, அமெரிக்கா (சின்சினாட்டி) போன்ற அயல்நாட்டுப் பயணங்கள் மேற்கொண்டுள்ளேன். விமானத்தில்
பயணிக்கும் அனுபவம் ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது. இந்த முறை
Doha Hamad international என்னும் விமானத்தில்
பயணம் செய்தேன்.
திருச்சி- சென்னை - கத்தார்
திருச்சியிலிருந்து செவ்வாய் கிழமை (28.04.2025) அன்று
மாலை 5.00 மணிக்குக் கிளம்பினேன். இரவு 12.00 மணிக்கு சென்னை
மீனம்பாக்கம் விமான நிலையத்திற்கு வந்தடைந்தேன். நம் சென்னை விமானநிலையத்தில் ஒன்றும் பிரச்சனையில்லை. இரவு மணிக்கு 1.00 மணிக்கு check – in சென்றேன். இந்த முறை ஒவ்வொரு டிராலியிலும் 2
கிலோ 1 கிலோ என்று அதிகமாக இருந்தது. அவசர அவசரமாக இட்லி பொடி, மிளகாய் பொடி என்று
5 கிலோ வை எடுத்து எனது தம்பியிடம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டு எல்லா check in முடிந்து 3 மணிக்கு விமானத்திற்காக காத்திருந்தேன். இந்த முறை check பண்ணும்போது என்னுடைய mobile
charge தொலைந்து விட்டது. ஏர்போட்டில் 1,400 ரூபாய் கொடுத்து Mobile charger வாங்கினேன்.
இந்த முறை எனக்கு எந்த பயமும் இல்லை. ஏற்கனவே போன வருடம் போன அனுபவம் இருந்ததால் எந்த
வித பயமும் இல்லை. 3.30 மணியளவில் விமானத்தில் அமர்ந்து
கொண்டேன். பிறகு விமான
பணிப்பெண் உணவு கொடுத்தார்கள். இந்த முறை
வெஜிடேரியன் உணவை தேர்வு செய்தேன். நன்றாக தான் இருந்தது.
கத்தார் - MIAMI INTL (மெயாமி)
கத்தார் விமானநிலையத்தில் காலை 7.00 மணியளவில் இறங்கினேன். எனக்கு வீல்சேர் என்று போட்டு இருந்ததால் அதற்கென தனி வரிசையில்
நாங்கள் வந்தோம். கத்தார் விமான நிலையத்தில் அனைத்து அதிகாரிகளும் மிகவும் சிறப்பாக
செயல்பட்டார்கள். நாங்கள் எந்த நாட்டிற்கு செல்கிறோம் என்பதைப் பார்த்து அதற்கு
தகுந்தாற் போல ஏற்பாடு செய்து அனுப்பி வைத்தார்கள். நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. அதிக வயதானவர்கள் வீல் சேர் என்று போட்டு வந்தார்கள். நானும் அதில்
ஒருத்தியாக இருந்தேன். வீல் சேர் என்று போடுவதற்குக் காரணம், ஒன்று மொழிப்
பிரச்சனை, மற்றொன்று விமான
நிலையத்தில் ஒரு விமானத்தில் இறங்கி மற்றொரு விமானத்தை அடைய குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள்
நம்மால் அவ்வளவு தூரம் மொழி தெரியாத காரணத்தினால் நடந்து செல்வது என்பது இயலாத காரியம். அதனால் நானும்
என் மகளிடம் வீல்சேரில் போடச் சொன்னேன்.
MIAMI செல்லும் விமானத்தில் ஏற்றி விட்டார்கள். அரை மணி நேரம் கால தாமதம் என்று சொன்னார்கள். எனக்குத் தெரியவில்லை. கத்தார் - MIAMI விமான பயணம் 16 மணி நேரம் என்று சொன்னார்கள்.
விமானத்தில் செல்லும் போது எந்த வித பிரச்சனையும் இல்லை. தமிழ் சினிமா
பார்த்தேன். தொலைக்காட்சியில் விமானம் செல்லும் மேப்பைப் பார்த்துக் கொண்டேன். பின் கொஞ்சம் நடந்தேன். தூங்கினேன். குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு ஒரு முறை உணவு வழங்கினார்கள். விமானப் பணிப்பெண்கள்
நன்கு கவனித்துக் கொண்டார்கள். இந்தியா நேரம், அமெரிக்க நேரம் என்று அந்தப் பிரச்சனை. எனக்கு அதனால்
நேரமும் கணிக்க முடியவில்லை. பணிப்பெண்களிடம் டீ, பழச்சாறு என்று எதைக் கேட்டாலும் கொடுத்தார்கள். எந்தவொரு தொந்தரவும்
இல்லை. குழந்தைகளின்
அழுகுரல் சிறு சிறு உரையாடல் என்று இருந்ததே தவிர சிரிப்பு, நட்புடன் பேசுதல், நீண்ட உரையாடல்
என்று எதுவும் இல்லை. எனக்கு மொழிப் பிரச்சனை. மற்றவர்கள் ஆங்கிலத்தில் உரையாடுகிறார்கள். அவர்களும் அதிகம்
உரையாடிக் கொள்ள வில்லை. புன்னகை ஒன்றே அதிகம் பரிமாறப்பட்டது.
இந்த முறை விமானம் செல்லும் மேப் பார்த்து கொண்டிருந்ததால் தரை இறங்குவதற்கு
முன் Wash Room சென்று தயாராக இருந்தேன். ஏனென்றால் ஏர்போர்ட்டில் எப்படி நேரம் இருக்கும்
என்று தெரியாது. ஒரு விமானத்திலிருந்து இன்னொரு விமானத்திற்கு செல்லவே நேரம் சரியாக
இருக்கும். எனவே நான் விமானத்திலேயே Wash Room சென்று விட்டு வருவேன். MIAMI ஏர்போர்ட்டுக்கு
இங்கு உள்ள நேரப்படி 10 மணிக்கு என்று நினைக்கிறேன் வந்தடைந்தேன்.
MIAMI – கொலம்பஸ்
இந்த முறை MIAMI வந்தடைந்ததும் இந்த விமான
நிலையத்தில் வீல் சேர் என்பதால் எங்களை ஒவ்வொரு நாட்டிற்குச் செல்பவர்களையும் தனித்தனியே
பிரித்து எங்களை எங்கள் விமானம் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து விட்டார்கள். இந்த விமானத்தில்
ஏறியதும் தூங்கினேன். விமான பயணம் 3 மணி நேரம் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். என் மகள்
வீட்டிற்கு வரும்போது இரவு 1 மணி என்று நினைக்கிறேன்.
நிறைவாக,
திருச்சியிலிருந்து 28 - ந் தேதி மாலை
5 மணிக்குக் கிளம்பி சென்னை இரவு 12.30 மணி சென்று, 1 மணிக்கு மீனம்பாக்கம் விமான நிலையம்
– என்று 25 மணிநேரம் பயண அனுபவம் (30.04.2026 இரவு 1மணி) நன்றாகவும், பல மொழி பேசும்
மக்களுடன் சந்திக்கும் வாய்ப்பும், பேசமுடியவில்லை என்றாலும் புன்னகை மூலம் அன்பை பகிர்ந்து
கொண்ட அனுபவமும் புதிய அனுபவமாக உள்ளது. வீட்டிற்கு வந்தவுடன் என் மகள், பெயர்த்தி
சாரா என்று பார்த்த பிறகு இவ்வளவு நேரம் பயணம் செய்த களைப்பு தெரியாமல் மகிழ்ச்சி ஆட்கொண்டது.



Comments
Post a Comment