‘இளமையில் கல்’

 

‘இளமையில் கல்’

 

·        இளமை என்பது வளர்ந்து வரும் இளமைப் பருவமாகும். எனவே  இளமைப் பருவத்தில் அறிவு என்னும் செல்வத்தைத் தேடி பெறுதல் வேண்டும்.

·        பசுமையான காலத்தில் பார்வைக்கு அழகும் அதன் இயல்பும் நம் மனதில் மாறாமல் பதியும்.  அப்பொழுது உலகில் அறிய வேண்டியவற்றை அறிவதற்கு ஏற்ற மன இயல்பு இருக்கும்.

·        வீட்டுக் கவலை, பணப்பிரச்சனை என்று கவலை இல்லாது மாசற்று விளங்கும் பருவம். அக்காலத்தில் கற்க வேண்டியவற்றை தெரிந்து பதியச் செய்து கொள்வதால் அக்கல்வி, அதனால் வரும் நல்லொழுக்கம் நீங்காது முழுப் பயனையும் பெற முடியும்.

·        ‘இளமையில் கல்’ என்ற ஔவையார் கூறிய அறமொழி இளமைப் பருவத்தைக் கற்பதற்கே செலவிடு என்று அறிவுறுத்துகின்றது.

·        கல்விச் செல்வம், அறிவுச் செல்வம், அறச் செல்வம், பொருட்செல்வம் என்று எல்லாவற்றையும் இளமைப் பருவத்தில் பெறுதல் வேண்டும்.

 

”நரைவரு மென்றெண்ணி நல்லறிவாளர்

குழவியிடத்தே துறந்தார் – புரைதீரா

மன்னா விளமை மகிழ்ந்தாரே கோலூன்றி

யின்னாங் கெழுந்திருப்பார்” (நாலடியார் – 11)

 

        இளமை காலத்தில் தேட வேண்டியனவற்றை தேடி, கற்று உணர வேண்டியவற்றையும் அடைதல். முதிர்ந்த காலத்தில் ஆன்ற துணையாக இருக்கும். கோல் ஊன்றி நடக்கும் காலத்தில் அனுபவித்தல் என்பது இயலாது.

          இளமையில் கல்வி என்பது  இன்றியமையாதக் கடமையாகும்.